তিনিটা কথাৰ বাবে সামগ্ৰী লওক আৰু আপুনি ঠিক থাকিব: চেঁচা পানী, বহুত খোজ কঢ়া, আৰু আপোনাৰ লগত অহা সকলোৰে পৰা বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ সম্ভাৱনা।
আপুনি কাপোৰ পিন্ধিয়েই স্নান কৰিব। কুম্ভৰ ঘাটত কোনেও কাপোৰ নোখোলে। তিতিলেও আপত্তি নোহোৱা এযোৰ আৰু সলাবলৈ এযোৰ সম্পূৰ্ণ শুকান কাপোৰ আনক — কপাহী, যি শুকায়, কৃত্ৰিম আৰু গাত লাগি ধৰা কাপোৰ নহয়।
মহিলাৰ বাবে কপাহী ছালোৱাৰ-কামিজ বা শাড়ী ব্যৱহাৰিক আৰু প্ৰথাগত বাছনি; বহু মহিলাই তলত কাপোৰ সলাবলৈ অতিৰিক্ত এখন কাপোৰ লগত লয়। পুৰুষৰ বাবে ধুতি বা এটা হাফপেণ্ট। মুখ্য ঘাটবোৰত কাপোৰ সলনি কৰাৰ ঘেৰ আছে কিন্তু ভিৰপূৰ্ণ, সেয়ে তলত কাপোৰ সলাব পৰা এখন ডাঙৰ টাৱেল বা কাপোৰ আনক।
তাৰ পিছত উষ্ণতা, আৰু আপুনি ভবাতকৈ বেছি। হৰিদ্বাৰ বা প্ৰয়াগৰাজৰ জানুৱাৰীৰ পুৱা উষাৰ আগত 4–8 °C আৰু নদী হিমশীতল। প্ৰকৃত ঠাণ্ডাৰ মুহূৰ্ত ডুবটো নহয়; সেয়া তাৰ পিছত বতাহত তিতি থিয় হৈ থকা। ভাৰী ক'টতকৈ এখন ডাঠ টাৱেল, শুকান মোজা আৰু বতাহ-প্ৰতিৰোধী কিবা এটা বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ।
আপুনি আশা কৰাতকৈ বেছি খোজ কাঢ়িব — স্নানৰ দিনবোৰত কেইবা কিলোমিটাৰ, বালি, পণ্টুন সেতু আৰু অসমান মাটিত। নতুন নহয়, পিন্ধি অভ্যস্ত খোজ কঢ়া জোতা আনক, আৰু দূৰত্ব খোজ কাঢ়িব নোৱাৰা চেণ্ডেল নহয়।
ঘাট এলেকাৰ আগতে জোতা খোলা হয়। সেইবোৰ কঢ়িয়াব পৰা এটা কাপোৰৰ বেগ আনক; অমৃত স্নানৰ ভিৰৰ কাষত এৰি থৈ যোৱাৰ অৰ্থ সেইবোৰ আৰু কেতিয়াও নেদেখা, আৰু খালী ভৰিৰে উভতি যোৱা পথ দীঘল।
যিমান পাৰে কম লওক। নগদ ধন, এখন পৰিচয়-পত্ৰৰ প্ৰতিলিপি আৰু এটা ফোনসহ এটা সৰু জল-নিৰোধক থলি; জোতা আৰু তিতা কাপোৰৰ বাবে এটা কাপোৰৰ বেগ; এবটল পানী।
এৰি থৈ যাওক: অলংকাৰ, ভাল কেমেৰা, লেপটপ, হেৰালে দুখ পাবলগীয়া যিকোনো বস্তু। পৰম্পৰা এই বিষয়ে স্পষ্ট আৰু অভিজ্ঞতাও — মূল্যৱান বস্তু পানীত বা ভিৰত নিনিব।
সেইদিনা পুৱাই আপোনাৰ দলৰ ফটো তুলক। কোনোবা বিচ্ছিন্ন হ'লে, আপোনাৰ ওচৰত এখন বৰ্তমানৰ ছবি থাকিব যিয়ে ঠিক দেখুৱাব তেওঁ কি পিন্ধি আছে, যিটো হেৰোৱা-পোৱা শিবিৰে প্ৰথমে বিচাৰে।
গোটেই যাত্ৰাৰ আৰু অতিৰিক্ত কেইদিনমানৰ বাবে ঔষধ, মূল পেকেজিঙত, প্ৰেছক্ৰিপচনৰ প্ৰতিলিপিসহ। মেলাৰ চিকিৎসা শিবিৰ উৎকৃষ্ট আৰু বিনামূলীয়া, কিন্তু সেইবোৰে অনুৰোধ কৰিলেই আপোনাৰ নিৰ্দিষ্ট দীৰ্ঘকালীন ঔষধ দিব নোৱাৰে।
যোগ কৰক: পুনৰ্জলীকৰণ লৱণ, এটা সাধাৰণ বেদনানাশক, এণ্টিছেপ্টিক, ফোঁহাৰ প্লাষ্টাৰ, আৰু যিকোনো ব্যক্তিগত ইনহেলাৰ বা ইনচুলিন বেগত নহয়, গাত ৰখা।
নথি-পত্ৰ: আপোনাৰ পৰিচয়-পত্ৰ, লগতে পৃথকভাৱে ৰখা প্ৰতিলিপি। বিদেশী তীৰ্থযাত্ৰীয়ে পাছপ'ৰ্টৰ প্ৰতিলিপি লগত ৰাখিব লাগে আৰু মূলখন আবাসত সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব লাগে।
সৰু নোটত নগদ ধন। মেলাৰ সময়ত নেটৱৰ্ক ব্যস্ত থাকে আৰু ডিজিটেল পৰিশোধ প্ৰায়ে ঠিক প্ৰয়োজনৰ সময়তে বিফল হয়। নাও, অৰ্পণ, চাহ আৰু দানৰ বাবে সৰু মূল্যৰ নোট।
আৰু মানুহে সদায় পাহৰা কথাটো: সৰু শিশুৰ বাহুত স্থায়ী মাৰ্কাৰেৰে আপোনাৰ ফোন নম্বৰ লিখক, আৰু বয়োজ্যেষ্ঠ তীৰ্থযাত্ৰীক স্থানীয় ভাষাত আবাসৰ নাম আৰু এটা ফোন নম্বৰ লিখা কাৰ্ড দিয়ক। প্ৰতিটো মেলাৰ হেৰোৱা-পোৱা শিবিৰে হাজাৰ হাজাৰ মানুহক পুনৰ একত্ৰিত কৰে; এইটোৱেই ইয়াক দ্ৰুত কৰে।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
কোন দিন বাছিব, দিনৰ সময় কেনেকৈ ঠিক কৰিব, আগতীয়াকৈ কি ব্যৱস্থা কৰিব, আৰু কি বাদ দিব।
পঢ়ক: বয়োজ্যেষ্ঠ পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে কুম্ভ →