সৎ উত্তৰটো প্ৰায় কেতিয়াও "বিখ্যাত দিনা বিখ্যাত ঘাটটো" নহয়। আপুনি প্ৰকৃততে যিসকলৰ সৈতে যাত্ৰা কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে উপযুক্ত ঘাট কেনেকৈ বাছিব, ইয়াত আছে।
মানুহ আটাইতকৈ ডাঙৰ দিনা আটাইতকৈ বিখ্যাত ঘাটত স্নান কৰাৰ দৃঢ় সংকল্পেৰে আহে — অমৃত স্নানৰ পুৱা ব্ৰহ্ম কুণ্ড, বা মৌনী অমাৱস্যাত সংগমৰ নাক। ই সমগ্ৰ মেলাৰ আটাইতকৈ কঠিন সংযোগ, আৰু বেছিভাগ পৰিয়ালৰ বাবে ই ভুল বাছনি।
অমৃত স্নানৰ দিনা প্ৰধান ঘাট পালক্ৰমে তেৰটা আখাড়াৰ বাবে সংৰক্ষিত থাকে। সাধাৰণ তীৰ্থযাত্ৰীয়ে শোভাযাত্ৰাৰ আগত বা পিছত, কঠোৰ আৰক্ষী নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীনত, মেলাই সৃষ্টি কৰা আটাইতকৈ ঘন ভিৰত স্নান কৰে। ই ৰোমাঞ্চকৰ হ'ব পাৰে। আশী বছৰীয়া পিতৃ-মাতৃ বা পাঁচ বছৰীয়া শিশুৰ সৈতে ই যুক্তিসংগত পৰিকল্পনা নহয়।
পৰম্পৰাই আপোনাৰ পৰা এয়া নিবিচাৰে। কুম্ভ স্নানৰ পুণ্য পৰ্ব — পবিত্ৰ কাল — আৰু নদীৰ সৈতে বান্ধ খাই আছে। ই আটাইতকৈ বেয়া ভিৰ সহ্য কৰাৰ বাবে দিয়া পুৰস্কাৰ নহয়।
প্ৰতিখন কুম্ভ নগৰীত বিখ্যাত ঘাটৰ পৰা অলপ খোজৰ দূৰত এনে ঘাট আছে য'ত একে নদী বয় আৰু ভিৰ তাৰ এক ভগ্নাংশ।
হৰিদ্বাৰ — গংগা গোটেই নগৰখনৰ মাজেৰে বয়। নীল ধাৰা আৰু গৌ ঘাট ঠিক এই কাৰণেই পৰম্পৰাগতভাৱে কল্পবাসীসকলৰ প্ৰিয়, আৰু হৰ কী পৌড়ীৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণৰ নলাৰ পাৰৰ ঘাটবোৰ বেছিভাগ দিনতে শান্ত।
প্ৰয়াগৰাজ — সংগমলৈ নাৱেৰে যোৱা হয়, সেয়ে ভিৰ নাৱত উঠাৰ ঠাইত কেন্দ্ৰীভূত হয়। মুখ্য নাও-ঘাটৰ পৰা আঁতৰত পাৰৰ পৰা স্নান কৰাটো বহু সহজ, আৰু স্নান নোহোৱা দিনত নাও কম অপেক্ষাতে চলে।
নাছিক — ৰামকুণ্ডৰ বাহিৰেও পঞ্চৱটীৰ মাজেৰে গোদাৱৰীৰ ঘাটৰ এক দীঘল শাৰী আছে। উজ্জয়িনী — 2028ৰ বাবে শিপ্ৰাৰ পাৰ ৰাম ঘাটৰ বহু বাহিৰলৈকে ব্যাপকভাৱে সম্প্ৰসাৰিত কৰা হৈছে।
স্নান নোহোৱা দিনত যাওক। এইটোৱেই আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী সিদ্ধান্ত, আৰু ই বাকী সকলো সলনি কৰে।
প্ৰথম পোহৰত যাওক। উষাৰ পৰা প্ৰায় আঠ বজালৈ ঘাটবোৰ আটাইতকৈ খালী থাকে, আৰক্ষীৰ নিয়ন্ত্ৰণ লঘু, আৰু খোজ কাঢ়িবলগীয়া পথ চুটি কাৰণ বেৰিকেড এতিয়াও বাহিৰলৈ ঠেলা হোৱা নাই।
মানচিত্ৰত বিশ্বাস কৰাৰ সলনি মেলা নিয়ন্ত্ৰণ কক্ষত বাহন প্ৰৱেশৰ বিষয়ে সুধিব। স্নানৰ দিনা বাহন কিলোমিটাৰ দূৰত ৰখোৱা হয়; সাধাৰণ দিনত আপোনাক প্ৰায়ে বহু ওচৰত নমাই দিব পাৰি, আৰু চলাচলৰ অসুবিধা থকাসকলৰ বাবে পাছ আছে।
শিকলি আৰু অগভীৰ খটখটি ব্যৱহাৰ কৰক। হৰিদ্বাৰত গংগা এপ্ৰিলতো খৰস্ৰোতা আৰু চেঁচা; ঘাটৰ লোহাৰ শিকলিবোৰ ধৰিবলৈকে আছে, আৰু গভীৰলৈ যোৱাত কোনো পুণ্য নাই।
নামি যোৱাৰ আগতে এটা সাক্ষাতৰ ঠাই ঠিক কৰক, আৰু ঠিক কৰক যে যিয়ে বিচ্ছিন্ন হয় তেওঁ তালৈ ঘূৰি গৈ অপেক্ষা কৰিব। মেলাত ফোন নেটৱৰ্ক অত্যন্ত ব্যস্ত থাকে আৰু ঠিক যেতিয়া প্ৰয়োজন হয় তেতিয়াই প্ৰায়ে অব্যৱহাৰ্য হয়।
নহয় — আৰু এই কথা স্পষ্টভাৱে কোৱা উচিত, কাৰণ এই উদ্বেগ বাস্তৱ আৰু ই পৰিয়ালক অসুৰক্ষিত সিদ্ধান্তলৈ ঠেলি দিয়ে।
শাস্ত্ৰই কুম্ভ স্নানৰ ফলক পৰ্বৰ সময়ত পবিত্ৰ নদীত স্নান কৰাৰ সৈতে বান্ধে। আখাড়াসমূহে কোন ক্ৰমত পানীত নামে সেয়া আখাড়াসমূহৰ নিজস্ব পৰম্পৰা আৰু ভিৰ-অভিযান্ত্ৰিকীৰ বিষয়। যিগৰাকী আইতাই পৰ্ব দিনৰ উষাত শান্ত ঘাটত সংকল্প, তিনিটা ডুব আৰু তৰ্পণেৰে স্নান কৰে, তেওঁ পৰম্পৰাই বিচৰা কামটো কৰিছে। তেওঁ তাৰ কোনো ন্যূন সংস্কৰণ পোৱা নাই।
যিটোৱে প্ৰকৃততে যাত্ৰাক হীন কৰে সেয়া হ'ল ক্লান্ত হৈ আহি পোৱা, ভিৰত পৰিয়াল হেৰুওৱা, বা দিনটোৱে আপোনাক পৰাস্ত কৰাৰ বাবে কৃত্যটো একেবাৰেই সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰা।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
বয়োজ্যেষ্ঠ তীৰ্থযাত্ৰীক মেলালৈ নিয়াৰ এক সম্পূৰ্ণ পৰিকল্পনা — দিন, সময়, থকা, চিকিৎসা, আৰু কি বাদ দিব।
পঢ়ক: বয়োজ্যেষ্ঠ পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে কুম্ভ →