তৃতীয় পৰিয়ালৰ পণ্ডিত ঘৰ — য'ত সভাগৃহৰ কেন্দ্ৰৰ দেৱতা এখন গ্ৰন্থ। ইয়াৰ কেন্দ্ৰসমূহত গুৰু গ্ৰন্থ ছাহিব প্ৰতিষ্ঠিত, পাঠ কৰিবলৈ এজন গ্ৰন্থীসহ, আৰু লগতে বেদ আৰু উপনিষদ অধ্যয়ন কৰা হয়।
বেছিভাগ আখাড়াৰ মুখ্য সভাগৃহত সোমালে আপুনি এটা মূৰ্তি পাব — দত্তাত্ৰেয়, কাৰ্তিকেয়, গণেশ, ঋষি কপিল। নিৰ্মল কেন্দ্ৰত সোমালে আপুনি গুৰু গ্ৰন্থ ছাহিব প্ৰতিষ্ঠিত হৈ থকা পাব, এজন গ্ৰন্থীসহ যাৰ কাম ইয়াৰ পাঠ।
নিৰ্মলা সম্প্ৰদায়ে বৈদিক চিন্তাক শিখ গুৰবাণীৰ সৈতে মিহলায়, আৰু ইয়াৰ সাধুসকলে গ্ৰন্থৰ লগতে বেদ, ভগৱদ্গীতা আৰু উপনিষদক শ্ৰদ্ধা কৰে। ইয়াৰ সদস্যসকলে শিখ সাধনাৰ পঞ্চ ককাৰ পালন কৰে আৰু পাগুৰিৰ তলত অকটা চুলি ৰাখে। উদাসীনসকলৰ দৰেই নিৰ্মলসকলে এনে এক অৱস্থান ধৰি আছে যাক দুটা ডাঙৰ পৰম্পৰাৰ কোনোটোৱেই সম্পূৰ্ণৰূপে ধাৰণ নকৰে — আৰু ঠিক সেয়াই তেওঁলোকৰ পৰিচয়, তাত কোনো বিভ্ৰান্তি নাই।
আখাড়াটো 7 আগষ্ট 1862 তাৰিখে মহিতাব সিংৰ দ্বাৰা স্থাপিত হৈছিল, মূলতঃ পাটিয়ালাত ধৰমধ্বজা পঞ্চায়তী আখাড়া নিৰ্মলা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত, আৰু ইয়াৰ পীঠ এতিয়া হৰিদ্বাৰৰ কনখলত। ই ভাৰতত বত্ৰিশটা শাখাত প্ৰায় পোন্ধৰ হাজাৰ সাধু গণনা কৰে।
এটা বৈশিষ্ট্য স্পষ্টভাৱে কোৱা উচিত: আখাড়াই সকলো জাতিৰ সদস্যক, কোনো বাধা নোহোৱাকৈ গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতীয় মঠীয়া সম্প্ৰদায়সমূহৰ ঐতিহাসিক পটভূমিৰ বিপৰীতে এয়া এক সাৰবত্তাপূৰ্ণ অৱস্থান, কোনো আনুষ্ঠানিকতা নহয়, আৰু আখাড়াৰ কেন্দ্ৰত থকা গুৰবাণীৰ সৈতে ই সংগতিপূৰ্ণ।
নিৰ্মলা নামৰ অৰ্থ নিষ্কলংক — আৰু পৰম্পৰাটোৰ গুৰুত্ব সদায় পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ আছিল: নিৰ্মল সাধুসকল ঐতিহাসিকভাৱে যুদ্ধক্ষম সম্প্ৰদায় নহয়, শাস্ত্ৰৰ শিক্ষক আৰু ব্যাখ্যাকাৰ আছিল।
নিৰ্মলে শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ গোটৰ পিছত তৃতীয় পৰিয়ালৰ সৈতে শোভাযাত্ৰা আৰু স্নান কৰে। মেলাত ইয়াৰ শিবিৰ সেই ঠাইবোৰৰ এটা য'ত দৰ্শনাৰ্থীয়ে অবিৰত শাস্ত্ৰপাঠ শুনিব পাৰে — আখাড়াৰ বৈশিষ্ট্যসূচক ধ্বনি, যেনেকৈ ঢোল আৰু শংখ জুনাৰ।
নিৰ্মল আখাড়া অখিল ভাৰতীয় আখাড়া পৰিষদৰ দ্বাৰা তেৰটাৰ এটা হিচাপে স্বীকৃত, আৰু ই আন প্ৰতিটো সদস্যৰ দৰেই স্নানৰ ক্ৰম আৰু শিবিৰ-বিতৰণৰ বিষয়ে পৰিষদৰ সিদ্ধান্তত অংশগ্ৰহণ কৰে।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
সামগ্ৰিক পৰিচয়: আখাড়া কি, তিনিটা পৰিয়াল, পেশ্বাই, অমৃত স্নানৰ ক্ৰম আৰু আখাড়া পৰিষদ।
পঢ়ক: 13 আখাড়া →