ব্ৰহ্মগিৰি পাহাৰৰ তলৰ এখন মন্দিৰ-নগৰৰ এটা সৰু শিলৰ জলাশয় — আৰু, পৰম্পৰাৰ হিচাপত, গোদাৱৰীৰ প্ৰকৃত উৎস, য'ত শৈৱ আখাড়াসমূহে নিজৰ অমৃত স্নান কৰে।
গোদাৱৰী ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰৰ ওপৰৰ ব্ৰহ্মগিৰি পাহাৰত উৎপন্ন হয়। পাহাৰৰ গাৰে নামি অহা সোঁতটো অদৃশ্য হয়, আৰু পৰম্পৰাই কয় যে ই কুশাৱৰ্তৰ শিলৰ জলাশয়ত পুনৰ ওলাই আহে — যিটোক সেয়েহে আনুষ্ঠানিকভাৱে নদীৰ প্ৰকৃত উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
নামটো আহিছে ঋষি গৌতমৰ কাহিনীৰ পৰা, যিয়ে নামি অহা নদীখনক কুশ ঘাঁহৰ এটা বলয়েৰে ধৰি ৰাখিছিল বুলি কোৱা হয় — কুশ-আৱৰ্ত, কুশৰ বৃত্ত। ই এটা সৰু জলাশয়, প্ৰাচীৰ আৰু খটখটিযুক্ত, আৰু যিয়ে গোদাৱৰীক ইয়াৰ নিম্ন অঞ্চলত দাক্ষিণাত্যৰ এখন মহানদী হিচাপে দেখিছে তেওঁৰ বাবে ইয়াত থিয় হোৱাটো এক অদ্ভুত অভিজ্ঞতা।
কেইখোজমান দূৰত থিয় হৈ আছে ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ মন্দিৰ, বাৰটা জ্যোতিৰ্লিংগৰ এটা — আৰু সেইবোৰৰ মাজত অসাধাৰণ, কাৰণ ইয়াৰ লিংগৰ তিনিটা মুখ আছে, যাক ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱক একেলগে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি ধৰা হয়।
নগৰখন নাৰায়ণ নাগবলি, কালসৰ্প শান্তি আৰু ত্ৰিপিণ্ডী শ্ৰাদ্ধৰ কৃত্যৰ বাবে ভাৰতৰ প্ৰধান স্থানসমূহৰ এটাও — পিতৃ-বাধাৰ বাবে কৰা প্ৰতিকাৰমূলক অনুষ্ঠান। যিকোনো মেলাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথকভাৱে, তীৰ্থযাত্ৰীসকলে এইবোৰৰ বাবে গোটেই বছৰ আহে।
নাছিক-ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ সিংহস্থত শৈৱ আখাড়াসমূহে ইয়াত কুশাৱৰ্তত নিজৰ অমৃত স্নান কৰে, আনহাতে বৈষ্ণৱ আখাড়াসমূহে পৃথক দিনত নাছিকৰ ৰামকুণ্ডত স্নান কৰে। আগন্তুক চক্ৰত ইয়াৰ অৰ্থ কুশাৱৰ্তত 12 ছেপ্টেম্বৰ 2027, ৰামকুণ্ডত বৈষ্ণৱসকলৰ পিছদিনা।
কুণ্ডটো নিজেই সৰু আৰু নগৰখন ঘন আৰু পাহাৰে আৱৰা হোৱাৰ বাবে, স্নানৰ দিনা ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ যিকোনো কুম্ভৰ আটাইতকৈ কঠোৰভাৱে পৰিচালিত স্থানসমূহৰ এটা। চলাচল ঘণ্টাৰ আগৰ পৰাই নিয়ন্ত্ৰিত হয়, বাহন বহু দূৰত ৰখোৱা হয়, আৰু খোজ কাঢ়ি সোমোৱা পথ দীঘল। তাৰ বাবে পৰিকল্পনা কৰক, আৰু সেই পুৱাৰ সলনি আগদিনাই আহি পাওক।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
সম্পূৰ্ণ সিংহস্থ: 31 অক্টোবৰ 2026ত ধ্বজা উত্তোলন, অমৃত স্নানসমূহ, আৰু 24 জুলাই 2028লৈকে সমগ্ৰ কাল।
পঢ়ক: সিংহস্থ 2027 →