কুম্ভত শোৱাৰ চাৰিটা সম্পূৰ্ণ পৃথক উপায়, আৰু সেইবোৰ ইটোৰ সলনি সিটো নহয়। এই বাছনিয়ে আন যিকোনো সিদ্ধান্ততকৈ আপোনাৰ সমগ্ৰ যাত্ৰাক ৰূপ দিয়ে।
কুম্ভ যিমান দিনৰ, সিমান দিনৰ পৰা তীৰ্থযাত্ৰীসকলে এইদৰেই কুম্ভত থাকি আহিছে। এটা আশ্ৰমে তীৰ্থযাত্ৰীৰ বাবে কোঠা বা ডৰমিটৰী হল ৰাখে; এখন ধৰ্মশালা বিশেষভাৱে তেওঁলোকক ৰখাৰ বাবেই আছে। দুয়োটাই সৰল — এখন বিচনা বা মাদুৰ, উমৈহতীয়া স্নানাগাৰ, প্ৰায়ে সামূহিক আহাৰ — আৰু বহুতেই বিনামূলীয়া বা কেৱল দান বিচাৰে।
বিচনাৰ বাহিৰে আপুনি যি পায় সেয়াই এটা বাছি লোৱাৰ কাৰণ: আপুনি মেলালৈ অহা-যোৱা কৰাৰ সলনি মেলাৰ ছন্দৰ ভিতৰত থাকে। আৰতি, সৎসঙ্গ, ৰান্ধনী, চল্লিশবাৰ কৰা মানুহৰ সৈতে ঘাটলৈ খোজ।
কুম্ভমেলা গুৰুৱে আগন্তুক মেলাসমূহৰ বাবে তালিকাভুক্ত আশ্ৰম আৰু ধৰ্মশালাৰ এটা নিৰ্দেশিকা ৰাখে, বুকিঙৰ আগতে সেইবোৰৰ প্ৰকৃত অৱস্থা উল্লেখ কৰি — থকাটো বিনামূলীয়া নে মাচুলযুক্ত, আহাৰ অন্তৰ্ভুক্ত নে নহয়, আৰু সময় কি। সেয়া আমাৰ আশ্ৰম নিৰ্দেশিকাত আছে।
প্ৰশাসন আৰু ব্যক্তিগত পৰিচালকসকলে মেলা মাঠত তম্বু-নগৰী তোলে — কেতিয়াবা হাজাৰ হাজাৰ তম্বু, সংখ্যাযুক্ত ছেক্টৰত সজোৱা, নিজস্ব পথ, পানী, বিদ্যুৎ আৰু অনাময়সহ।
সেইবোৰ উমৈহতীয়া কেনভাছ হলৰ এখন খাটৰ পৰা সংলগ্ন স্নানাগাৰ আৰু উষ্ণতা-ব্যৱস্থাযুক্ত সেৱাযুক্ত তম্বুলৈকে, সমানেই বিস্তৃত দামত। চৰকাৰী তম্বুৰ বুকিং সাধাৰণতে কেইমাহমান আগতে মেলাৰ চৰকাৰী পৰ্টেলত মুকলি হয়; ব্যক্তিগত পৰিচালকে আগতে বিক্ৰী কৰে আৰু বেছি দাম লয়।
সুবিধাটো অৱস্থান — আপুনি মেলা মাঠতে থাকে। অসুবিধাটো হ'ল হৰিদ্বাৰ বা প্ৰয়াগৰাজত জানুৱাৰীৰ তম্বু ঠাণ্ডা, এনে ধৰণে যিয়ে প্ৰতিটো মেলাতে মানুহক আচৰিত কৰে। ধৰি লোৱাৰ আগতে কি বিচনা দিয়া হয় সুধিব।
কুম্ভ নগৰীৰ হোটেল আৰামদায়ক, সংখ্যাত সীমিত, আৰু মেলাৰ সময়ত এনে ধৰণে ব্যয়বহুল যিটো নেদেখিলে বিশ্বাস নহয়। স্নানৰ দিনবোৰৰ আশে-পাশে সাধাৰণ মাচুলৰ তিনিৰ পৰা পাঁচ গুণ দাম স্বাভাৱিক, আৰু তথাপিও কোঠা মাহ আগতে বিক্ৰী হৈ যায়।
আপুনি হোটেল বুকিং কৰিলে, আপুনি থাকিব বিচৰা এলেকাৰ ভিতৰত বুকিং কৰক। কুম্ভত দূৰৰ সস্তা কোঠা এক মিছা সাশ্ৰয়: স্নানৰ দিনবোৰত আপুনি গাড়ীৰে সোমাব নোৱাৰে, আৰু মানচিত্ৰত ঠিক যেন লগা খোজটো কোটি কোটি মানুহৰ ভিৰত পুৱা চাৰি বজাত এক বেলেগ কথা।
অমৃত স্নানৰ তাৰিখৰ বাবে: এলেকাৰ ভিতৰৰ যিকোনো ঠাইৰ বাবে ছয়ৰ পৰা আঠ মাহ আগতে। এয়া সাৱধানতা নহয়, প্ৰতিটো শেহতীয়া মেলাত পৰ্যবেক্ষণ কৰা আৰ্হি।
মেলাৰ সময়ৰ সাধাৰণ দিনৰ বাবে: দুইৰ পৰা তিনি মাহ সাধাৰণতে যথেষ্ট।
শেষ মুহূৰ্তত আহি পোৱাটো আশাহীন নহয় — ধৰ্মশালা আৰু আশ্ৰমৰ হলে আহি পোৱা তীৰ্থযাত্ৰীক লয়, আৰু আতিথ্যৰ পৰম্পৰা বাস্তৱ। কিন্তু আপুনি কোঠাত নহয়, হলত শুব, আৰু যাত্ৰা আৰম্ভ কৰাৰ আগতে সেই কথাত শান্তিত থাকিব লাগে।
এটা দৃঢ় নিয়ম: অজ্ঞাত মধ্যস্থতাকাৰীক কেতিয়াও বৃহৎ অগ্ৰিম ধন নিদিব। মেলাৰ চৰকাৰী পৰ্টেলৰ জৰিয়তে, পোনপটীয়াকৈ আশ্ৰম বা হোটেলৰ সৈতে, বা সম্পত্তিৰ নিজস্ব চৰ্ত দেখুওৱা তালিকাৰ জৰিয়তে বুকিং কৰক।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
চেঁচা পানী, দীঘল খোজ, ভিৰত বিচ্ছিন্নতা আৰু সৰল জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়া এক ব্যৱহাৰিক তালিকা।
পঢ়ক: কি লগত ল'ব →