কাশীত পীঠ থকা আৰু জুনা আখাড়াৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে বান্ধ খোৱা এটা শৈৱ সন্ন্যাসী ঘৰ — আৰু এনে এটা ঘৰ য'ত পৰম্পৰাৰ নিজস্ব অভিলেখে আৰাধ্য দেৱতাৰ নাম দুই ধৰণে দিয়ে, যিটো এই পৃষ্ঠাই মীমাংসা নকৰি কেৱল জনায়।
আৱাহন শব্দৰ অৰ্থ আহ্বান — পূজাৰ আৰম্ভণিৰ সেই কৃত্য যাৰ দ্বাৰা দেৱতাক মূৰ্তিত উপস্থিত হ'বলৈ নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। ই উপাসনাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ, আৰু ই এনে এটা আখাড়াৰ নাম যিটো পৰম্পৰাই যিমান দিনৰ পৰা লিপিবদ্ধ কৰি আহিছে সিমান দিনৰ পৰা সাতটা শৈৱ ঘৰৰ মাজত থিয় হৈ আছে।
আৱাহন জুনা আখাড়াৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে মিত্ৰতাবদ্ধ, আৰু ব্যৱহাৰিকভাৱে শোভাযাত্ৰা, শিবিৰ আৰু অগ্ৰাধিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত দুয়োটাই মেলাত একেলগে চলে। অগ্নি আখাড়াও একেদৰেই জুনাৰ সৈতে বান্ধ খাই আছে, যাতে তিনিওটাই একেলগে শৈৱ দিশৰ এটা স্থায়ী গোট গঠন কৰে।
আৱাহনৰ ইষ্ট-দেৱতাৰ প্ৰশ্নত পৰম্পৰাই এক কণ্ঠত কথা নকয়। দশনামী আখাড়াসমূহ আৰু তেওঁলোকৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱতাসমূহৰ পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ তালিকাই আৱাহনৰ দেৱতা সিদ্ধ গণেশ বুলি দিয়ে। একে পৰম্পৰাৰ ভিতৰৰ আন বিৱৰণে ইয়াক গজানন দত্তাত্ৰেয় বুলি লিপিবদ্ধ কৰে — এটা ৰূপ য'ত মিত্ৰ জুনা আখাড়াৰ দেৱতা দত্তাত্ৰেয় হস্তীমুখ ৰূপৰ সৈতে যুক্ত হৈছে।
দুয়োটা পাঠেই পুৰণি আৰু দুয়োটাকে পৰম্পৰাৰ ভিতৰৰ লোকে ধাৰণ কৰে। এটা বাছি লৈ তাক নিষ্পত্তিকৃত বুলি উপস্থাপন কৰাৰ সলনি এই পৃষ্ঠাই লিপিবদ্ধ কৰে যে উৎসসমূহ ভিন্ন। বহু শতিকাৰ এক জীৱন্ত পৰম্পৰাত স্বাভাৱিকভাৱেই থকা এইটো এক সৰু সৎ ফাঁক, আৰু ইয়াক ঢাকি ৰাখিলে শিকিবলৈ অহা কাৰো উপকাৰ নহ'ব।
আৱাহনে নিজৰ পেশ্বাইত শোভাযাত্ৰা কৰে আৰু জুনাৰ সৈতে ভাগ কৰা গোটত অমৃত স্নানৰ ক্ৰমত নিজৰ নিৰ্ধাৰিত স্থানত স্নান কৰে। মেলা নগৰীসমূহত ইয়াৰ শিবিৰে ইয়াৰ পীঠসমূহক অনুসৰণ কৰে: প্ৰধান কাৰ্যালয় হিচাপে কাশী, আৰু তাত অনুষ্ঠিত মেলাসমূহৰ কৰ্মকেন্দ্ৰ হিচাপে হৰিদ্বাৰ আৰু প্ৰয়াগৰাজ।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
একমাত্ৰ আখাড়া য'ত নাগা সাধু একেবাৰেই নাই: গায়ত্ৰী দেৱীৰ অধীনত ব্ৰহ্মচাৰী দীক্ষিতসকল।
পঢ়ক: অগ্নি আখাড়া →