দুটা উদাসীন ঘৰৰ ভিতৰত নতুনটো — আৰু সেই ঘৰ যাৰ প্ৰৱেশ শোভাযাত্ৰা মেলাৰ আন সকলোৰে পৰা পৃথক, কাৰণ ই পালকীত কোনো আচাৰ্যক বহন নকৰে আৰু কোনো অস্ত্ৰ একেবাৰেই নলয়।
নয়া শব্দৰ অৰ্থ কেৱল নতুন। নয়া উদাসীন আখাড়া 1846 চনত এক আভ্যন্তৰীণ বিবাদৰ পিছত মহন্ত সুধীৰ দাসৰ অধীনত পুৰণি বড়া উদাসীন ঘৰৰ পৰা বিচ্ছেদ হিচাপে জন্ম হয়। ইয়াৰ পীঠ হৰিদ্বাৰৰ কনখলত।
দুয়োটা উদাসীন আখাড়াই একে পৰম্পৰা আৰু শ্ৰী চান্দৰ প্ৰতি একে শ্ৰদ্ধা ভাগ কৰে, গুৰু নানকৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ — ইয়াত গুৰু চন্দ্ৰাচাৰ্য বুলি অভিহিত — আৰু দুয়োটাই শিৱৰ পূজা কৰি সনাতন শিখ বুজাবুজিৰ ভিতৰত নিজকে বৰ্ণনা কৰে। বিভাজনটো তাত্ত্বিক নহয়, প্ৰাতিষ্ঠানিক আছিল, আৰু দুয়োটা ঘৰ দুটা সংগঠনত এটা পৰম্পৰা হিচাপে চিনাকি হৈয়ে আছে।
এই আখাড়াৰ আটাইতকৈ লক্ষণীয় কথাটো সেই এটা দিনত দেখা যায় যেতিয়া সকলোৱে চাই থাকে। য'ত আন প্ৰতিটো আখাড়াৰ পেশ্বাই এক প্ৰদৰ্শন — আগত দেৱতা, পালকী আৰু ৰথত মহামণ্ডলেশ্বৰসকল, ত্ৰিশূল, বৰ্শা আৰু তৰোৱাল লৈ নাগা বাহিনী, ঢোল আৰু শংখ — নয়া উদাসীন শোভাযাত্ৰাত পালকীত কোনো আচাৰ্য নাই, কোনো বৰ্শা নাই, কোনো অস্ত্ৰ নাই।
যিটো আখাড়াৰ কুম্ভত সমগ্ৰ জনসন্মুখৰ মুহূৰ্তটোৱেই শোভাযাত্ৰা, তাৰ বাবে পদমৰ্যাদাৰ চিহ্ন বা বলৰ সঁজুলি অবিহনে প্ৰৱেশ কৰাটো এক বিবেচনাযোগ্য ঘোষণা। যিজন দৰ্শনাৰ্থীয়ে ইয়াক বিচাৰিবলৈ জানে, তেওঁ মেলাৰ আটাইতকৈ কোলাহলপূৰ্ণ সপ্তাহটোত আটাইতকৈ শান্ত বস্তুবোৰৰ এটা দেখিব।
নয়া উদাসীন, নিজৰ মূল ঘৰৰ দৰেই, এজন মূৰব্বীৰ দ্বাৰা নহয়, শ্ৰী পঞ্চ — পাঁচজনৰ পৰিষদ — ৰ দ্বাৰা শাসিত, আৰু স্নানৰ ক্ৰমত ই উদাসীন গোটৰ সৈতে নিজৰ স্থান লয়।
দুয়োটা উদাসীন আখাড়া আৰু নিৰ্মল আখাড়াই একেলগে তেৰটাৰ তৃতীয় পৰিয়াল গঠন কৰে, শৈৱ সন্ন্যাসী আৰু বৈষ্ণৱ বৈৰাগী দুয়োৰে পৰা পৃথক, আৰু তিনিওটাৰে স্থাপনা প্ৰাচীনতাৰ দাবী নহয়, উনৈশ শতিকাত নথিভুক্ত।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
সেই ঘৰ য'ত গুৰু গ্ৰন্থ ছাহিব কেন্দ্ৰত প্ৰতিষ্ঠিত, 1862 চনত স্থাপিত আৰু কনখলত পীঠ।
পঢ়ক: নিৰ্মল আখাড়া →