বৈষ্ণৱ বাহিনীসমূহৰ তৃতীয়টো, আৰু পৰম্পৰাগত ব্যৱস্থাত প্ৰকৃত বাহিনী — অযোধ্যাৰ দুৰ্গ-মন্দিৰ হনুমান গঢ়ীৰ সৈতে জড়িত অনী।
নিৰ্বাণীয়ে নিৰ্বাণ বহন কৰে — শিখাৰ নিৰ্বাপণ, মুক্তি। তিনিটা ৰামানন্দী অনীৰ পৰম্পৰাগত বিভাজনত ই সেনাৰ ভূমিকা ধৰি আছে, বাহিনী: সেই বাহু যিয়ে ওঠৰ আৰু উনৈশ শতিকাত প্ৰকৃত ৰক্ষাৰ কাম কৰিছিল।
এই অনী অযোধ্যাৰ হনুমান গঢ়ীৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত — এটা টিলাৰ ওপৰত সৰু দুৰ্গ হিচাপে নিৰ্মিত হনুমানক উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ, ঐতিহাসিকভাৱে বৈৰাগী সাধুসকলে প্ৰহৰা দিয়া। বৈষ্ণৱ অনীসমূহৰ সামৰিক চৰিত্ৰ কোনো ৰূপক নহয়: হনুমান গঢ়ীৰ প্ৰাচীৰ আৰু ইয়াৰ অৱস্থান যি কামৰ বাবে ব্যৱহৃত হৈছিল, তাৰ বাবেই নিৰ্মিত হৈছিল।
যুদ্ধক্ষম অনীয়ে হনুমানক কেন্দ্ৰ কৰাটো এনে এক ধৰণে উপযুক্ত যিটো পৰম্পৰাই স্বতঃসিদ্ধ বুলি পায়। হনুমান সেই সেৱক যাৰ ভক্তিয়ে সম্পূৰ্ণৰূপে আনৰ হাতত অৰ্পিত শক্তিৰ ৰূপ লয় — সেই যোদ্ধাৰ আদৰ্শ যি ভক্তও, আৰু সেয়েহে ৰামৰ সেৱাত অস্ত্ৰ ধাৰণ কৰা সন্ন্যাসীসকলৰ স্বাভাৱিক দেৱতা।
ৰামানন্দী বৈৰাগীসকল শৈৱ সন্ন্যাসীসকলৰ পৰা কেৱল তিলকতকৈ অধিক কথাত পৃথক। তেওঁলোকৰ পথ ভক্তি — এজন ব্যক্তিগত দেৱতা, ৰামৰ প্ৰতি ভক্তি — য'ত দশনামী সন্ন্যাসীৰ পথ শাস্ত্ৰীয়ভাৱে জ্ঞান, অদ্বৈত পৰম সত্তাৰ জ্ঞান। দুয়োটাই প্ৰতিটো কুম্ভত উপস্থিত, ইজনে সিজনক দেখা পোৱাকৈ শিবিৰ পাতি।
নিৰ্বাণী অনীয়ে বৈষ্ণৱ অনীসমূহৰ নিজস্ব ক্ৰমত তেওঁলোকৰ সৈতে স্নান কৰে। নাছিক-ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ সিংহস্থত বৈষ্ণৱ আখাড়াসমূহে নাছিকৰ ৰামকুণ্ড লয় — আগন্তুক চক্ৰত 11 ছেপ্টেম্বৰ 2027 — আনহাতে শৈৱ আখাড়াসমূহে পিছদিনা ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰৰ কুশাৱৰ্ত লয়।
স্থান আৰু দিনৰ সেই বিভাজন এনে এটা প্ৰশ্নৰ স্থিৰীকৃত উত্তৰ যিটোক লৈ আগৰ শতিকাসমূহত যুদ্ধ হৈছিল। যিকোনো এটা কুণ্ডত থিয় হৈ জানি থোৱা উচিত যে এই শান্তিপূৰ্ণ ব্যৱস্থাটো নিজেই এক ঐতিহাসিক কৃতিত্ব।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
গুৰু নানকৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰক শ্ৰদ্ধা কৰা উদাসীন ঘৰ, 1825 চনৰ বসন্ত পঞ্চমীত হৰ কী পৌড়ীত স্থাপিত।
পঢ়ক: বড়া উদাসীন আখাড়া →