সেই কুণ্ড য'ত পৰম্পৰাৰ মতে ৰামে বনবাসৰ সময়ত স্নান কৰিছিল — আৰু য'ত সিংহস্থত বৈষ্ণৱ আখাড়াসমূহে নিজৰ অমৃত স্নান কৰে।
নাছিক সেই ভূমিত অৱস্থিত যাক ৰামায়ণে পঞ্চৱটী বোলে — পাঁচজোপা বটবৃক্ষৰ ঠাই, য'ত ৰাম, সীতা আৰু লক্ষ্মণে বনবাসৰ সময়ত বাস কৰিছিল, আৰু য'ৰ পৰা সীতাক হৰণ কৰা হৈছিল। নগৰখনৰ নাম পৰম্পৰাগতভাৱে নাসিকা, নাকৰ পৰা অহা বুলি ধৰা হয়, সেই ঘটনাৰ বাবে য'ত লক্ষ্মণে শূৰ্পণখাৰ নাক কাটিছিল।
ৰামকুণ্ড সেই সম্পৰ্কৰ কেন্দ্ৰৰ কুণ্ড: পৰম্পৰাই কয় যে ৰামে ইয়াত স্নান কৰিছিল। ই গোদাৱৰীৰ পাৰৰ এটা প্ৰাচীৰযুক্ত কুণ্ড, দাক্ষিণাত্যৰ মহানদী, যাক দক্ষিণে উপদ্বীপৰ গংগা বোলে।
ৰামকুণ্ড অস্থি-বিসৰ্জনৰ বাবে ভাৰতৰ প্ৰধান স্থানসমূহৰ এটা — মৃতৰ ভস্মৰ বিসৰ্জন। পৰম্পৰাই কয় যে ইয়াৰ পানীত দিয়া ভস্ম সম্পূৰ্ণৰূপে বিলীন হয়, আৰু পৰিয়ালসমূহে এই কৃত্য কৰিবলৈ সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু বহু দূৰৰ পৰা আহে।
ই কুণ্ডটোক উৎসৱৰ ঘাটৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক এক চৰিত্ৰ দিয়ে। যিকোনো সাধাৰণ দিনত ই শোকাৰ্ত পৰিয়ালৰ দ্বাৰা কৰা শান্ত, সযতন কৃত্যৰ ঠাই। দৰ্শনাৰ্থীয়ে সেই কথা মনত ৰখা উচিত: অস্থি-বিসৰ্জন কৰি থকা পৰিয়ালৰ ফটো তোলাটো এক অনধিকাৰ প্ৰৱেশ, পোহৰ যিমানেই সুন্দৰ নহওক কিয়।
নাছিক-ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰ সিংহস্থই নিজৰ অমৃত স্নান দুটা ঠাইৰ মাজত ভাগ কৰে, আৰু ইয়াৰ বিষয়ে বুজিবলগীয়া আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা এইটোৱেই। বৈষ্ণৱ আখাড়াসমূহ — তিনিটা ৰামানন্দী অনী — নাছিকৰ ৰামকুণ্ডত স্নান কৰে। শৈৱ আখাড়াসমূহে প্ৰায় 30 কিমি দূৰৰ ত্ৰ্যম্বকেশ্বৰৰ কুশাৱৰ্ত কুণ্ডত, পৃথক দিনত স্নান কৰে।
আগন্তুক সিংহস্থত ইয়াৰ অৰ্থ বৈষ্ণৱসকলৰ বাবে ৰামকুণ্ডত 11 ছেপ্টেম্বৰ 2027 আৰু শৈৱসকলৰ বাবে কুশাৱৰ্তত 12 ছেপ্টেম্বৰ 2027। সমগ্ৰ কাল মুকলি কৰা ধ্বজা উত্তোলন 31 অক্টোবৰ 2026 তাৰিখে, আৰু মুখ্য অমৃত স্নানসমূহ 2 আগষ্ট আৰু 31 আগষ্ট 2027 তাৰিখে পৰে।
এই বিভাজন এক মীমাংসা, আৰু পুৰণি মীমাংসা। নাছিকত শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ মাজত অগ্ৰাধিকাৰক লৈ আগৰ শতিকাসমূহত তিক্ত বিবাদ হৈছিল; প্ৰতিটো পৰিয়ালক নিজস্ব কুণ্ড আৰু নিজস্ব দিন দিয়াটোৱেই সেই বিবাদৰ অন্ত পেলোৱা ব্যৱস্থা।
যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখক — পৰৱৰ্তী ভাগ
সিংহস্থৰ আনটো আধা — গোদাৱৰীৰ উৎস-কুণ্ড, য'ত শৈৱ আখাড়াসমূহে স্নান কৰে।
পঢ়ক: কুশাৱৰ্ত কুণ্ড →