କାଶୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଜୁନା ଅଖାଡ଼ା ସହ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ଜଡ଼ିତ ଏକ ଶୈବ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ — ଏହି ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ନିଜସ୍ୱ ଅଭିଲେଖରେ ଦେବତାଙ୍କ ନାମ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, ଯାହାକୁ ସମାଧାନ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ସେହିପରି ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି।
ଆବାହନ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଆମନ୍ତ୍ରଣ — ପୂଜାର ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିମାରେ ବିରାଜମାନ ହେବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ। ଏହା ଉପାସନାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କ୍ରିୟା, ଏବଂ ଏହା ସେହି ଅଖାଡ଼ାର ନାମ ଯାହା ପରମ୍ପରାର ଅଭିଲେଖ ଥିବା କାଳରୁ ସାତଟି ଶୈବ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ରହିଆସିଛି।
ଆବାହନ ଜୁନା ଅଖାଡ଼ା ସହ ନିବିଡ଼ ଭାବେ ମୈତ୍ରୀବଦ୍ଧ, ଏବଂ ବ୍ୟବହାରରେ ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ଶିବିର ଓ ଅଗ୍ରାଧିକାର ବିଷୟରେ ମେଳାରେ ଉଭୟ ଏକାଠି ଚାଲନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଅଖାଡ଼ା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଜୁନା ସହ ଜଡ଼ିତ, ତେଣୁ ଏହି ତିନିଟି ମିଶି ଶୈବ ପକ୍ଷର ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଗୋଷ୍ଠୀ ଗଠନ କରନ୍ତି।
ଆବାହନର ଇଷ୍ଟ-ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ପରମ୍ପରାରେ ଗୋଟିଏ ମତ ନାହିଁ। ଦଶନାମୀ ଅଖାଡ଼ା ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିଷ୍ଠାତା ଦେବତାଙ୍କ ବିଦ୍ୱତ୍ତାପୂର୍ଣ୍ଣ ତାଲିକାରେ ଆବାହନର ଦେବତାଙ୍କୁ ସିଦ୍ଧ ଗଣେଶ ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଛି। ସେହି ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ୟ ବିବରଣୀଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କୁ ଗଜାନନ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଭାବେ ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି — ଏହା ଏପରି ଏକ ସ୍ୱରୂପ ଯେଉଁଥିରେ ମିତ୍ର ଜୁନା ଅଖାଡ଼ାର ଦେବତା ଦତ୍ତାତ୍ରେୟ ଗଜମୁଖ ରୂପ ସହ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଉଭୟ ମତ ପ୍ରାଚୀନ ଏବଂ ପରମ୍ପରାର ଲୋକମାନେ ଉଭୟକୁ ମାନନ୍ତି। ଗୋଟିଏକୁ ବାଛି ତାହାକୁ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ବୋଲି ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଏହି ପୃଷ୍ଠାରେ ଉତ୍ସଗୁଡ଼ିକ ଭିନ୍ନ ବୋଲି ଲିପିବଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି। ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀର ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପରମ୍ପରାରେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ରହୁଥିବା ଏହା ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଏବଂ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଅନ୍ତର; ଏହାକୁ ଲୁଚାଇଦେଲେ ଏଠାକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆସିଥିବା କାହାରି ଉପକାର ହେବ ନାହିଁ।
ଆବାହନ ନିଜ ପେଶୱାଇରେ ଶୋଭାଯାତ୍ରା କରେ ଏବଂ ଜୁନା ସହ ଥିବା ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଅମୃତ ସ୍ନାନ କ୍ରମରେ ନିଜ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରେ। ମେଳା ନଗରଗୁଡ଼ିକରେ ଏହାର ଶିବିର ଏହାର ପୀଠଗୁଡ଼ିକ ଅନୁସାରେ ହୁଏ: କାଶୀ ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ଏବଂ ହରିଦ୍ୱାର ଓ ପ୍ରୟାଗରାଜ ସେଠାରେ ଆୟୋଜିତ ମେଳାଗୁଡ଼ିକର କାର୍ଯ୍ୟକେନ୍ଦ୍ର।
ଯାତ୍ରା ଜାରି ରଖନ୍ତୁ — ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାଗ
ଏକମାତ୍ର ଅଖାଡ଼ା ଯେଉଁଠାରେ ଆଦୌ ନାଗା ସାଧୁ ନାହାନ୍ତି: ଦେବୀ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କ ଅଧୀନରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଦୀକ୍ଷିତମାନେ।
ପଢ଼ନ୍ତୁ: ଅଗ୍ନି ଅଖାଡ଼ା →